Blogger Widgets




1 Απριλίου 2010

ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ


Επιστροφή στον Ιησού

Ο Λόγος του Θεού μιλάει για ένα, μονάχα για ένα πρόσωπο, τον Ιησού Χριστό.

Η αγάπη του Θεού βρίσκεται ολόκληρη σε ένα μοναδικό πρόσωπο, τον Ιησού Χριστό.

Η προσφορά του Θεού στον αμαρτωλό άνθρωπο είναι μία, μοναδική, ένα πρόσωπο, ο Ιησούς Χριστός.

Το Ευαγγέλιο της χάρης προσφέρει μία απάντηση, μία λύση, μία αγάπη, μία λύτρωση, μία μόνη δύναμη, τον Ιησού Χριστό.

Το κήρυγμα της Βασιλείας των Ουρανών είναι ένα και μοναδικό πρόσωπο χαρισμένο στον άνθρωπο, ο ζωντανός, ο αναστημένος Ιησούς Χριστός μέσα μας.

Η δύναμη που σώζει και λυτρώνει από την κατάρα της παρουσίας της αμαρτίας είναι το πρόσωπο του ζωντανού Ιησού Χριστού.

Ο δρόμος για τον Ουρανό της δόξας είναι ένας, ο Ιησούς Χριστός ο Κύριός μας.


Η δουλειά του αγιασμού πάνω μας είναι ένα διαρκές θαύμα αγάπης, που στοχεύει στο να μορφωθεί ο Ιησούς Χριστός πάνω μας και να κατοικήσει διά της πίστεως «εν ταις καρδίαις ημών» (Εφεσίους γ’ 17)

Μέχρι εδώ τίποτα το καινούργιο, το πρωτόγνωρο. Γνωστά σε πολλούς όλα τα παραπάνω. Όμως παρόλο που είναι γνωστά και χιλιοειπωμένα, το Πνεύμα του Θεού δεν παραλείπει να παρεμβάλει και να τονίσει εκείνο το σοβαρό «δι’ ουδενός άλλου η σωτηρία» (Πράξεις Αποστόλων δ’ 12), για να φωτίσει δυσάρεστες καταστάσεις και μελλούμενα να γίνουν με τρομακτικές συνέπειες.


Γύρω από το πρόσωπο το μοναδικό του Ιησού στήθηκαν πολλά παγκάρια και κατασκήνωσαν πολλά στοιχεία. Φτιάχτηκαν εκκλησίες, γράφτηκαν βιβλία, αρθρώθηκαν δόγματα, πλέχτηκαν σενάρια, γίνηκαν κηρύγματα κατά χιλιάδες, οργανώθηκαν κινήσεις, επιχειρήθηκαν εκστρατείες. Και όλα αυτά στην αρχή τους είχαν ένα και μοναδικό τους περιεχόμενο, τον Ιησού Χριστό. Να Τον υπηρετήσουν, να Τον δοξάσουν, να Τον εξαγγείλουν, να οδηγήσουν ψυχές ταλαιπωρημένες σ’ Αυτόν. Στήθηκαν γύρω από τον Ιησού, με στόχο τους τον Ιησού, με κατεύθυνσή τους την αγάπη Του.


Αυτά στην αρχή. Μετά η πορεία λόξεψε, άρχισε η απόκλιση, το ξεμάκρεμα και το πιο φοβερό η απομάκρυνση από το πρόσωπο, το ένα, το μοναδικό, τον Ιησού Χριστό.

Τι απόμεινε;

Μα το είπαμε. Εκκλησίες, έργο και δράση. Όλα αυτά χωρίς Χριστό. Έγιναν θα λέγαμε «αυτοκέφαλα». Ενώ κάποτε λειτουργούσαν για τον Ιησού Χριστό, με τον Ιησού Χριστό, προς τον Ιησού Χριστό στραμμένα και οργανικά συνδεδεμένα, στις μέρες μας αποκόπηκαν του αρχικού τους σκοπού ύπαρξης και εξυπηρετούν άλλους σκοπούς, προσωπικής προβολής, σαρκικούς και αποτυχημένους.

Εκκλησίες λειτουργούν, χωρίς να προβάλλουν όμως το πρόσωπο, τον Ιησού Χριστό, αλλά τον εαυτό τους, το έργο τους, τα χρωματιστά τους τζάμια, ίσως. Κηρύγματα καλλίγραμμα, κουλτουριάρικα, ανθρωποκεντρικά, που καλούν τον κόσμο στην ευζωία, στην καλοπέραση, με τον Χριστό βοηθό, συμπλήρωμα, κουβαλητή ευλογιών και αγαθών.

Κηρύγματα για τον Χριστό, μα χωρίς Χριστό, χωρίς τη δύναμη που σώζει και λυτρώνει. Κηρύγματα πλασμένα να στοχεύσουν στο να γεμίσει μια αίθουσα, να προβληθούν κάποια πρόσωπα, να εξυπηρετηθούν κάποιοι σαρκικοί στόχοι. Κηρύγματα που διαφημίζουν τον Ιησού Χριστό σαν την «μεγάλη ευκαιρία», όπως γίνεται στα πολυκαταστήματα την εποχή των εκπτώσεων, εκστρατείες ευαγγελιστικές που καλούν τις ψυχές στον Χριστό, στη νέα γεύση ζωής, όπως την αποκαλούν, φτηνό δάνειο, από τη διαφήμιση της Κόκα – Κόλα, που καλεί στη δροσερή της γεύση.

Καταναλωτικό αγαθό λοιπόν ο Ιησούς Χριστός για μια καλύτερη ζωή, άφθονη ζωή, απίθανη ζωή – που έχει και πολλή αδιαμαρτύρητη συγχώρηση παλαιών και νέων – χωρίς διάκριση – αμαρτιών, που φτιάχνει καλοζωισμένους χριστιανούς – εδώ εμείς τους λέμε «ευλογημένους» αλλά είναι ψέμα αυτό – και που είναι υποχρεωμένος να βοηθάει, να ανοίγει πόρτες, να μας έχει καλά στην υγεία και πλούσιους στην τσέπη.

Και το σημαντικότερο ίσως, πίσω απ’ όλα αυτά βρίσκονται άνθρωποι χωρίς ζωή, χωρίς δόξα, χωρίς αποκάλυψη Θεού. Άνθρωποι που υπηρετούν τον εαυτό τους «των οποίων ο θεός είναι η κοιλία» (Φιλιππησίους γ’ 19), εχθροί του σταυρού του Χριστού.

Καλούμε τις ψυχές όχι στον Χριστό πλέον, αλλά στην εκκλησία και μάλιστα στην εκκλησία μας, και έχει σημασία αυτό.

Ποθούμε τα παιδιά μας, τη νεολαία να τους δούμε να έρχονται, να μένουν στην εκκλησία, όχι στα πόδια του Ιησού, γιατί εμείς καταλήξαμε να λατρεύουμε την εκκλησία, την οργάνωση, το έργο, τα νούμερα και όχι τον Ιησού Χριστό. Είναι είδωλα αυτά, είμαστε ειδωλολάτρες και δεν το καταλαβαίνουμε.


Και ενώ όλα αυτά στις μέρες μας κυλούν σ’ αυτές τις τραγικές και δραματικές μορφές ζωής και δράσης, στόχος της πνευματικής ζωής παραμένει ένας, ο Ιησούς Χριστός, κορμός της πνευματικής ζωής παραμένει ένας, ο Ιησούς Χριστός. Η απόκτηση του Ιησού, η ταύτισή μας μαζί Του. Η μόρφωσή Του μέσα μας, ώστε να μη ζούμε πλέον εμείς, αλλά να ζούμε «εν Αυτώ» και για Αυτόν.


Η λυτρωμένη ζωή δεν έχει δογματικά στεγανά, δεν έχει αγάπες, δεν έχει είδωλα, δεν έχει καν τον άνθρωπο, αφού έχει μπει στην ψυχή και τα έχει σαρώσει όλα, τα έχει εκτοπίσει όλα ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριος.

Το πρότυπο της ζωής μας δεν είναι μια καλά οργανωμένη, δυνατή σε αριθμό και σε δράση εκκλησία, αλλά το πρόσωπο, το πρόσωπο του Ιησού μέσα μας, πάνω μας. Σύμμορφοι της εικόνας του Γιου Αυτού. Αυτός είναι ο προορισμός μας, αυτό να δουλεύεται πάνω μας. Το ίδιο αυτό πνεύμα διακρίνουμε και στους λυτρωμένους του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη:



«Εν εζήτησα παρά του Κυρίου

Τούτο θέλω εκζητεί

Το να κατοικώ εν τω οίκω του Κυρίου

Να θεωρώ το κάλλος του Κυρίου» (Ψαλμός κζ’ 4)

Ας είμαστε ειλικρινείς, ας είμαστε ευθείς.

Απομακρυνθήκαμε από το πρότυπο, απομακρυνθήκαμε από τον ένα, τον Ιησού Χριστό.

Ζούμε ένα μείγμα. Έχει και Χριστό μέσα, σε κάποιες ποσότητες, κάποιες αναλογίες. Έχει όμως κι άλλα. Έχει τον εαυτό μας, έχει την προβολή μας, έχει την καλοπέρασή μας, τα είδωλά μας. Δεν είναι ζωή για τον Ένα, απορροφημένη, παραδομένη, γεμάτη. Έχει τα δογματικά μας, έχει τα συμφέροντά μας, έχει ηδονισμούς και επιθυμίες της σάρκας, έχει γαργαλισμούς…. Και θέλουμε αυτό το αηδιαστικό ανακάτεμα να το παρουσιάσουμε στον Θεό ως ζωή πίστης και ζωή υπακοής, ενώ βρωμάει από την παρουσία της σάρκας και προκαλεί εμετό στον Κύριο του αμπελώνος.

Ας το ομολογήσουμε. Αγαπάμε ακόμα τη ζωή μας. Θέλουμε όμως και τον Κύριο υπηρέτη και κομπάρσο. Εκείνος αντίθετα μας καλεί επάνω, μας θέλει για πάνω, για τον Ουρανό, τη δόξα. Εμείς Τον θέλουμε για την «ευζωία» μας, για την καλύτερη εξασφάλισή μας εδώ κάτω. Και ενώ το ξέρουμε πως όποιος αγαπάει την ψυχή του θα την χάσει αιώνια, ακόμα δεν μισήσαμε τη ζωή μας, ακόμα δεν καταδικάσαμε τα είδωλά μας, δεν τρομοκρατηθήκαμε με την αμαρτία μέσα μας.

Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Γνωστή είναι η κατάσταση των ημερών μας. Ίσως ηχεί παράξενα, όμως μία είναι η ανάγκη η δική μας, η ανάγκη στις μέρες μας.

Η επιστροφή στον Ιησού Χριστό της Αγίας Γραφής.

Επιστροφή στον ζωντανό και δοξασμένο Ιησού, στο πρότυπο, στο δώρο, στον Λυτρωτή.

· Δι’ ουδενός άλλου η σωτηρία

· Ούτε όνομα άλλο δεδομένο υπό τον ουρανόν (Πράξεις Αποστόλων δ’ 12)

· Όστις έχει τον Υιόν, έχει την ζωήν (Α’ Ιωάννου ε’ 12)

· Ούτος είναι ο αληθινός Θεός και η ζωή η αιώνιος (Α’ Ιωάννου ε’ 20)

Επιστροφή θα πει πάνω απ’ όλα να αφήσουμε αυτό που έχουμε, αυτό που κρατάμε στα χέρια μας, αυτό που πιστεύουμε και λατρεύουμε.

Το πορτραίτο του Ιησού είναι πολύ καθαρά δοσμένο μέσα στις σελίδες της Αγίας Γραφής. Αυτό καλούμαστε να ζήσουμε, αυτό και να αποκτήσουμε.

Στην επιστολή προς Γαλάτας έχουμε μια πλήρη ανάλυση του προσώπου Του, του έργου Του, όταν αυτό καρπίσει μέσα στην ψυχή του μετανοημένου ανθρώπου. «Αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια» (Γαλάτας ε’ 22).

Η ζωή του Χριστού έχει σταυρό, σταυρωμένη ζωή. Έχει «απαρνησάσθω εαυτόν», έχει μαθητεία, που το τίμημά της είναι σκληρό και μεγάλο.

Ναι, είναι γεγονός πως κάποιο Χριστό έχουμε όλοι μέσα στην καρδιά μας και αγαπούμε και ακουμπάμε σε Αυτόν. Το κρίσιμο ερώτημα είναι, μήπως ο Χριστός αυτός είναι δικής μας σύνθεσης, πλασμένος στα μέτρα μας, στις απαιτήσεις και τις αγάπες της καρδιάς μας; Αγαπούμε τον Ιησού της Βίβλου ή τον δικό μας Ιησού; Λατρεύουμε τον αναστημένο Κύριο του Ουρανού ή μήπως έχουμε πλάσει έναν βολικούλη Ιησού, όπως μας ταιριάζει και μας εξυπηρετεί;

· Ο δρόμος του Ιησού της Καινής Διαθήκης είναι στενός και τεθλιμμένος. Είναι ταυτόχρονα δυσεύρετος. Θέλει επιμονή, θέλει θυσία, είναι για τους αποφασισμένους.

· Η πόρτα του Ιησού είναι στενή, στενόχωρη, πόρτα θυσίας, πόρτα άρνησης του εαυτού μας, πόρτα καταδίκης της αμαρτίας μας.

· Η ζωή του Κυρίου είναι σταυρωμένη ζωή. Χωρίς το σταυρό, λύτρωση από τη δύναμη της αμαρτίας δεν μπορεί να έρθει. Μερικοί θέλουν όλα τα άλλα του Ιησού εκτός από το σταυρό Του, και τελικά δεν παίρνουν τίποτα.

· Το να ακολουθήσεις τον Κύριο το μπορείς μονάχα πεθαμένος, μονάχα με καθημερινή νέκρωση και άρνηση του εαυτού σου τέλεια, συνειδητή, γνήσια.

Ο χαρακτήρας της ζωής του Ιησού, που θα γίνει και δικός σου χαρακτήρας και δικός μου, αν το θέλουμε γνήσια και ειλικρινά, έχει ένα πρότυπο τόσο διαφορετικό από το δικό μας, το ανθρώπινο, το φίλαυτο και σαρκολατρικό:

«Όστις αμαρτίαν δεν έκαμεν, ουδέ ευρέθη δόλος εν τω στόματι αυτού. Όστις λοιδορούμενος δεν αντελοιδόρει, πάσχων δεν ηπείλει, αλλά παρέδιδεν εαυτόν εις τον κρίνοντα δικαίως» (Α’ Πέτρου β’ 22, 23).

Αυτό θα ζήσουμε κι εμείς. Αυτός είναι ο Ιησούς της Βίβλου, στον οποίο και κληθήκαμε να γίνουμε δικοί Του, εκλεκτοί Του, να κατοικήσει Αυτός διά της πίστεως «εν ταις καρδίαις ημών», ώστε να μην ζούμε πλέον εμείς, αλλά να ζει μέσα μας και πάνω μας ο Χριστός.

Στις μέρες μας ακούγονται και λέγονται πολλά. Είναι γνώρισμα των καιρών μας. Αυτοσχέδιες συνθέσεις Ιησού Χριστού στα κηρύγματα, στις εκκλησίες, στις ευαγγελιστικές εξορμήσεις. Έχει και κάποια στοιχεία του Ευαγγελίου, όμως και πολλά δικά μας, ανθρώπινα, γήινα.


Επιστροφή στον Ιησού της Βίβλου με ταπείνωση.

Επιστροφή στον Ιησού με διάθεση συμμόρφωσης και ταύτισης μαζί Του.

Επιστροφή στον Ιησού, στη ζωή.

Επιστροφή στον Ιησού με πόθο να Τον ζήσουμε, να Τον αποκτήσουμε.

Επιστροφή στον Ιησού γιατί οι μέρες μας είναι πονηρές και επικίνδυνες, είναι οι κακοί καιροί, καιροί του Τέλους.

πηγη. λογια ζωης

Δημοσίευση σχολίου
Η δύναμη Του Αγίου Πνεύματος μέσα στην ιστορία
Πήγαινε!

Eπέστρεψε στο Χριστό

Φυλαχτείτε από ένα σοβαρό σύνδρομο....

Που είναι οι άνδρες?

Τρέξε για τη ζωή σου!

Ξύπνα εκκλησία!

Προσευχηθείτε για τη δύναμη του Θεού

Υπάρχει Ένας Άλλος Κόσμος

Zώντας την αγάπη

Ξύπνα εκκλησία και αγρύπνησε στην προσευχή!