Blogger Widgets




6 Μαρτίου 2011

Ο Εχθρός, η Μάχη και οι Νικητές

O EXΘΡΟΣ                      Η ΜΑΧΗ                           ΚΑΙ  ΟΙ  ΝΙΚΗΤΕΣ
Πιστεύω ότι σε ελάχιστους ανθρώπους αρέσει να ακούν για πόλεμους, μάχες και εχθρούς. 
Εντούτοις όλοι θα συμφωνήσουμε ότι στην περίπτωση που υπάρχουν, το χειρότερο που θα μπορούσε να κάνει κανείς είναι να τους αγνοήσει, υποθέτοντας την ανυπαρξία τους. 
Πηγαίνοντας στον Λόγο του Θεού τώρα, βρίσκουμε ότι και αυτός μιλάει για ENA εχθρό, τον διάβολο, και για μια μάχη που λαμβάνει χώρα εναντίον του, προτείνοντας επίσης γνώση αυτού και των μεθόδων του. Όντως η προς Κορινθίους Β 2:10-11 μας λέει:
Προς Κορινθίους 2:10-11
"για να μην υπερισχύσει εναντίον μας ο σατανάς· επειδή, δεν αγνοούμε τα διανοήματα του."
Σίγουρα αν κάποιος προτείνει άγνοια του εχθρού - του σατανά - και των μεθόδων του αυτός δεν είναι ο αληθινός Θεός, αφού Αυτός μας το λέει ξεκάθαρα ότι "ΔΕΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΑΝΟΗΜΑΤΑ ΤΟΥ". Παίρνοντας λοιπόν αυτό σαν σημείο εκκίνησης, θα προσπαθήσουμε στα επόμενα να διερευνήσουμε μερικά από τα πράγματα που ο Λόγος του Θεού λέει σχετικά μ’ αυτόν τον εχθρό, την μάχη μαζί του και πως μπορούμε να σταθούμε σ’ αυτήν.
  1. Οι δυο δυνάμεις
   Το γεγονός της ύπαρξης δυο αντίθετων δυνάμεων που είναι σε ενέργεια σήμερα, γίνεται ξεκάθαρο στην προς Κολοσσαείς 1:12-14 όπου μιλώντας για Χριστιανούς λέει:                                                Προς Κολοσσαείς 1:12-14
"ο οποίος [ο Πατέρας] μας ελευθέρωσε από την εξουσία του σκότους, και μας μετέφερε στην βασιλεία του αγαπητού Υιού Του· στον οποίο έχουμε την απολύτρωση διαμέσου του αίματος του, την άφεση των αμαρτιών.
Επίσης στις Πράξεις 26:17-18 ο Ιησούς Χριστός μιλώντας στον Παύλο για την αποστολή του, του είπε:
  Πράξεις 26:17-1
 "καθώς σε διάλεξα από τον λαό και τα έθνη, στα οποία τώρα σε στέλνω, για να ανοίξεις τα μάτια τους, ώστε να επιστρέψουν από το σκοτάδι στο φως, και από την εξουσία του σατανά στον Θεό, για να πάρουν άφεση αμαρτιών, και κληρονομιά ανάμεσα στους αγιασμένους, διαμέσου της πίστης σε μένα"
  Και η προς Εφεσίους 5:8 μιλώντας ξανά για μας, λέει:
  Εφεσίους 5:8
"Επειδή, κάποτε ήσασταν σκοτάδι, τώρα όμως φως εν Κυρίω· περπατάτε ως παιδιά του φωτός."
Όπως μπορούμε να δούμε απ’ όλα τα παραπάνω αποσπάσματα, κάποτε ήμασταν "σκοτάδι" (προς Εφεσίους 5:8) και κάτω "από την εξουσία του σατανά" (Πράξεις 26:18). Όταν όμως ακούσαμε τον Λόγο του Θεού σχετικά με τον Ιησού Χριστό και τον πιστέψαμε, μεταφερθήκαμε "από το σκοτάδι στο φως, και από την εξουσία του σατανά στον Θεό" (Πράξεις 26:18). Μια περίληψη τόσο της παλιάς (σκοτάδι) όσο και της καινούργιας μας (φως) κατάστασης δίνεται στην προς Εφεσίους 2:1-9. Έτσι σχετικά με την παλιά μας κατάσταση διαβάζουμε:
  Προς Εφεσίους 2:1-3
"Κι εσάς, που ήσασταν νεκροί, εξαιτίας των παραβάσεων και των αμαρτιών σας, σας ζωοποίησε· μέσα στις οποίες κάποτε περπατήσατε, σύμφωνα με το πολίτευμα του κόσμου τούτου, σύμφωνα με τον άρχοντα της εξουσίας του αέρα, του πνεύματος, που σήμερα ενεργεί στους γιους της απείθειας· ανάμεσα στους οποίους και όλοι εμείς συναναστραφήκαμε κάποτε, σύμφωνα με τις επιθυμίες της σάρκας μας, κάνοντας τα θελήματα της σάρκας και των συλλογισμών· και ήμασταν από την φύση μας τέκνα οργής, όπως και οι υπόλοιποι."
  Πρόκειται σίγουρα για μια πολύ κακή, όχι όμως και παρούσα για μας κατάσταση αφού για την τελευταία διαβάζουμε:
  Προς Εφεσίους 2:4-9
"Ο Θεός όμως, επειδή είναι πλούσιος σε έλεος, εξαιτίας της πολλής του αγάπης, με την οποία μας αγάπησε, κι ενώ ήμασταν νεκροί εξαιτίας των αμαρτημάτων, μας ζωοποίησε μαζί με τον Χριστό. (κατά χάρη είστε σωσμένοι)· και μας ανάστησε μαζί του, και μας κάθισε μαζί του στα επουράνια διαμέσου του Ιησού Χριστού· για να δείξει στους επερχόμενους αιώνες τον υπερβολικό πλούτο της χάρης του με την αγαθότητα του σε μας εν Χριστώ Ιησού. Επειδή, κατά χάρη είστε σωσμένοι, διαμέσου της πίστης· κι αυτό δεν είναι από σας· είναι δώρο του Θεού· όχι από έργα, ώστε να μην καυχηθεί κάποιος."
  Όλοι ήμασταν κάποτε κάτω από την εξουσία του πνεύματος "που σήμερα ενεργεί στους γιους της απείθειας", δηλαδή κάτω από την εξουσία του σατανά. Όλοι ήμασταν κάποτε σκοτάδι. 
Εντούτοις, πιστέψαμε στον Κύριο Ιησού Χριστό και στην ανάσταση του από τους νεκρούς και αυτή η πίστη μας έσωσε (προς Ρωμαίους 10:9). 
Ο Θεός, από νεκροί που ήμασταν, ΜΑΣ ΖΩΟΟΠΟΙΗΣΕ και ΜΑΣ ΣΥΝΑΝΕΣΤΗΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ. 
Εντούτοις, που είναι όλοι οι άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν ακόμη πιστέψει; 
Η απάντηση είναι εκεί που και εμείς ήμασταν: δηλαδή στο σκοτάδι και κάτω από την εξουσία του Σατανά. Όπως η προς Κορινθίους Β 4:3-4 μας λέει:
  Προς Κορινθίους Β 4:3-4
"Αν, όμως, τώρα είναι σκεπασμένο το ευαγγέλιο μας, είναι σκεπασμένο σ’ αυτούς που χάνονται· στους οποίους, καθώς είναι άπιστοι, ο θεός τούτου του κόσμου τύφλωσε τον νου, για να μην λάμψει επάνω σ’ αυτούς ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξας του Χριστού, που είναι εικόνα του Θεού."
 Ποιος είναι ο Θεός του κόσμου τούτου ο οποίος τυφλώνει ανθρώπους ώστε να μην δουν το φως του ευαγγελίου της δόξας του Χριστού; Προφανώς εκείνος ο οποίος είχε τυφλώσει και εμάς, δηλαδή ο διάβολος.
  Επίσης στην προς Τιμόθεο Β 2:25-26 διαβάζουμε:
"διδάσκοντας με πραότητα αυτούς που αντιφρονούν· μήπως και ο Θεός δώσει σ’ αυτούς μετάνοια, ώστε να γνωρίσουν την αλήθεια, και να συνέλθουν από την παγίδα του διαβόλου, από τον οποίο είναι παγιδευμένοι στο θέλημα εκείνου."
 Και εμείς ήμασταν σ’ αυτό το στάδιο. Όχι όμως πλέον, αφού πιστεύοντας, ελευθερωθήκαμε και μεταφερθήκαμε από το σκότος στο φως "και από την εξουσία του σατανά στον Θεό". Εντούτοις, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε πλέον λογαριασμούς με τον διάβολο, αφού Θεός και διάβολος είναι εχθροί και υπάρχει ένας πόλεμος μεταξύ τους και μια μάχη που πρέπει να πολεμήσουμε.
  2. Η μάχη
Η μάχη για την οποία μιλάμε περιγράφεται στην προς Εφεσίους 6:10-18 όπου αρχίζοντας από τους στίχους 10-12 διαβάζουμε:
  Προς Εφεσίους 6:10-12
"Τέλος, αδελφοί μου, ενδυναμώνεστε στον Κύριο, και στην κυριαρχική δύναμη της ισχύος του· ντυθείτε την πανοπλία του Θεού, για να μπορέσετε να σταθείτε ενάντια στις μεθοδείες του διαβόλου· επειδή, η πάλη μας δεν είναι ενάντια σε αίμα και σάρκα, αλλ’ ενάντια στις αρχές, ενάντια στις εξουσίες, ενάντια στους κοσμοκράτορες του σκότους τούτου του αιώνα, ενάντια στα πνεύματα της πονηρίας στα επουράνια."
    Όπως μπορούμε να δούμε, υπάρχει μια πάλη, μια μάχη ενάντια στον διάβολο και το στρατόπεδο του. Αυτή δεν είναι μια μάχη ενάντια σε σάρκα και αίμα, δηλαδή ενάντια σε ανθρώπους, αλλά ενάντια σε αρχές και εξουσίες, ενάντια στους κοσμοκράτορες του σκοταδιού αυτού του κόσμου και στα πονηρά πνεύματα στα επουράνια. Ευτυχώς όμως, σ’ αυτήν την μάχη δεν είμαστε απροστάτευτοι, καθώς ο Θεός μας έχει προμηθεύσει με την πανοπλία του, την οποία αν την φορέσουμε θα μπορέσουμε να πολεμήσουμε επιτυχώς. Οι στίχοι 13-18 μας δίνουν μια λεπτομερή περιγραφή της πανοπλίας αυτής[1]:
  Προς Εφεσίους 6:13-18
"Γι’ αυτό, αναλάβετε την πανοπλία του Θεού, για να μπορέσετε να αντισταθείτε κατά την πονηρή ημέρα, και αφού καταπολεμήσετε τα πάντα, να σταθείτε. Σταθείτε, λοιπόν, περιζωσμένοι την οσφύ σας με αλήθεια, και ντυμένοι τον θώρακα της δικαιοσύνης, και έχοντες φορεμένα τα υποδήματα στα πόδια με την ετοιμασία του ευαγγελίου της ειρήνης· πάνω δε από όλα, αναλάβετε την ασπίδα της πίστης, με την οποία θα μπορέσετε να σβήσετε όλα τα πυρωμένα βέλη του πονηρού· και πάρτε την περικεφαλαία της σωτηρίας, και τη μάχαιρα του Πνεύματος, που είναι ο λόγος του Θεού· προσευχόμενοι σε κάθε καιρό, με κάθε προσευχή και δέηση με το πνεύμα, και αγρυπνώντας σ’ αυτό τούτο με κάθε προσκαρτέρηση και δέηση για όλους τους αγίους."
 
     Δείτε ότι η πανοπλία δεν είναι δική μας. Είναι "πανοπλία ΤΟΥ ΘΕΟΥ". 
Είναι κάτι που Αυτός έχει προμηθεύσει για να μας κάνει ικανούς να πολεμήσουμε την πνευματική μάχη επιτυχώς. Αυτό που απαιτείται λοιπόν από την πλευρά μας δεν είναι να φτιάξουμε την πανοπλία αλλά να την φορέσουμε. Αν το κάνουμε αυτό, η υπόσχεση που μας δίνεται είναι ότι θα μπορέσουμε να αντισταθούμε κατά την κακιά[2] ημέρα και ότι αφού καταπολεμήσουμε τα πάντα θα σταθούμε.
     Περισσότερα σχετικά με την πνευματική μάχη και τα όπλα που ο Θεός μας έχει δώσει για να την πολεμήσουμε, μπορούμε επίσης να βρούμε στην προς Κορινθίους Β 10:3-5. Εκεί λέει:
  Προς Κορινθίους Β 10:3-5
"επειδή, αν και περπατάμε με σάρκα, όμως δεν πολεμάμε κατά σάρκα· επειδή, τα όπλα του πολέμου μας δεν είναι σαρκικά, αλλά δυνατά με τον Θεό για καθαίρεση οχυρωμάτων· επειδή καθαιρούμε λογισμούς, και κάθε ύψωμα, που αλαζονικά υψώνεται ενάντια στην γνώση του Θεού, και αιχμαλωτίζουμε κάθε νόημα στην υπακοή του Χριστού"
    Όπως μπορούμε να δούμε, ξανά μας γίνεται λόγος για ένα πόλεμο, ο οποίος δεν είναι σαρκικός πόλεμος και για όπλα τα οποία δεν είναι σαρκικά όπλα. Αν ο πόλεμος δεν είναι σαρκικός, άρα είναι πνευματικός και άρα είναι η πάλη της προς Εφεσίους 6. Εκεί διαβάσαμε σχετικά με την πανοπλία που ο Θεός μας έχει δώσει για να φορέσουμε και να σταθούμε ενάντια στον διάβολο. Εδώ μαθαίνουμε ότι τα όπλα που ο Θεός μας έδωσε γι’ αυτόν τον πνευματικό αγώνα δεν είναι σαρκικά αλλά όπως ο Λόγος λέει: "δυνατά με τον Θεό για καθαίρεση οχυρωμάτων· επειδή καθαιρούμε λογισμούς, και κάθε ύψωμα, που αλαζονικά υψώνεται ενάντια στην γνώση του Θεού, και αιχμαλωτίζουμε κάθε νόημα στην υπακοή του Χριστού".
     Είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο λοιπόν, το συμπέρασμα από τα παραπάνω αποσπάσματα είναι ότι υπάρχει μια μάχη η οποία δεν είναι σαρκική αλλά πνευματική. Η ύπαρξη της μάχης είναι ένα δεδομένο που δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Είναι η αλήθεια που ο Θεός έχει δηλώσει στον Λόγο Του προς όφελος μας. Είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι η αλήθεια. Είτε πολεμάμε την μάχη είτε όχι, είναι η αλήθεια και δεν εξαρτάται από την γνώμη μας. Το μόνο το οποίο εξαρτάτε από μας είναι το αποτέλεσμα της μάχης καθώς μπορούμε είτε να την αγνοήσουμε και να μην αντισταθούμε στον διάβολο χρησιμοποιώντας τα πνευματικά όπλα του Θεού, στην οποία περίπτωση θα καταβροχθισθούμε από τον εχθρό (Πέτρου Α 5:8-9), είτε να φορέσουμε την πανοπλία του Θεού και να του αντισταθούμε, στην οποία περίπτωση θα μπορέσουμε να σταθούμε επιτυχώς.
 3. Διωγμοί, θλίψεις και ελευθέρωση
  Έχοντας δει τον πνευματικό αγώνα που έχουμε να πολεμήσουμε, ας προχωρήσουμε τώρα μπροστά για να δούμε κάποια άλλα πράγματα που αυτή η μάχη συνεπάγεται για μας στην πράξη. Γιατί είναι ξεκάθαρο ότι από την στιγμή που είμαστε σε μια μάχη με τον διάβολο αυτό μπορεί να συνεπάγεται κάποιες πράξεις από την πλευρά του. Αρχίζοντας λοιπόν από το κατά Ιωάννη 15:18-21, βλέπουμε ότι ο Χριστός είπε:
  Κατά Ιωάννη 15:18-21
"Αν ο κόσμος σας μισεί, να ξέρετε ότι πρωτύτερα από σας μίσησε εμένα. Αν ήσασταν από τον κόσμο, ο κόσμος θα αγαπούσε το δικό του· επειδή όμως δεν είστε από τον κόσμο, αλλά εγώ σας διάλεξα από τον κόσμο, γι’ αυτό ο κόσμος σας μισεί. Να θυμάστε τον λόγο, που εγώ σας είπα: Δεν υπάρχει δούλος μεγαλύτερος από τον κύριο του. ΑΝ ΕΜΕΝΑ ΕΘΕΣΑΝ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ ΘΑ ΘΕΣΟΥΝ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ ΚΑΙ ΣΑΣ· αν φύλαξαν τον λόγο μου, θα φυλάξουν και τον δικό σας· αλλά όλα αυτά θα τα κάνουν σε σας εξαιτίας του ονόματος μου, επειδή δεν ξέρουν αυτόν που με έστειλε"
      Όπως μπορούμε να δούμε, είναι ένα πράγμα να είσαι "στον κόσμο" και άλλο πράγμα να είσαι "από τον κόσμο". Πράγματι, αν και στο κατά Ιωάννη 17:11 οι μαθητές εδώ, και εμείς κατ’ επέκταση, περιγραφόμαστε σαν "στον κόσμο", εδώ διαβάζουμε ότι δεν είμαστε "από τον κόσμο". Η διαφορά είναι πραγματικά πολύ μεγάλη, καθώς εκείνοι που είναι "από τον κόσμο" έχουν διαφορετικό κύριο σε σχέση με εκείνους δεν είναι "από τον κόσμο", δηλαδή εμάς. Ποιος είναι ο κύριος των "από τον κόσμο"; Θα το βρούμε στο κατά Ιωάννη 14:30, όπου ο Χριστός μιλώντας στους μαθητές του είπε[3]:
  Κατά Ιωάννη 14:30
"Δεν θα μιλήσω πολλά πλέον μαζί σας· επειδή, έρχεται ο άρχοντας τούτου του κόσμου , και δεν έχει τίποτε μέσα σε μένα."
  Επίσης η Ιωάννου Α 5:19 μας λέει:
"Γνωρίζουμε ότι είμαστε από τον Θεό, και ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται μέσα στον πονηρό"
     Εμείς, οι Χριστιανοί, είμαστε "από τον Θεό". Αυτός είναι ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ μας, ο ΚΥΡΙΟΣ μας. Εντούτοις δεν είναι ο "άρχοντας του κόσμου τούτου". Σε αντίθεση όπως το κείμενο λέει, "ολόκληρος ο κόσμος βρίσκεται μέσα στον πονηρό", δηλαδή τον διάβολο, "τον θεό του κόσμου τούτου" της προς Κορινθίους Β 4:3 και τον "άρχοντα του κόσμου τούτου" του κατά Ιωάννη 14:30. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Ιησούς Χριστός μας προειδοποιεί σχετικά με διωγμό "από τον κόσμο". Μερικοί "από τον κόσμο", κράτησαν τον λόγο του Χριστού και τον ακολούθησαν. Άλλοι τον αρνήθηκαν και τον καταδίωξαν. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα επίσης. Μερικοί "από τον κόσμο", όπως και εμείς, θα ακούσουν τον Λόγο του Θεού, θα τον πιστέψουν και θα μεταφερθούν από την εξουσία του σατανά στον Θεό. Άλλοι πάλι θα τον αρνηθούν και μπορεί να μας καταδιώξουν[4]. Εντούτοις το γεγονός ότι μπορεί να καταδιωχθούμε δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να χάσουμε το κουράγιο μας. Όπως ο Ιησούς λέει ξανά στο κατά Ιωάννη 16:33
  Κατά Ιωάννη 16:33
"αυτά τα μίλησα σε σας, ώστε, ενωμένοι μαζί μου, να έχετε ειρήνη. Στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά, έχετε θάρρος· εγώ έχω νικήσει τον κόσμο."
  Ο Ιησούς Χριστός πολύ ευθέως μας λέει ότι στον κόσμο θα έχουμε θλίψη. Ωστόσο δεν σταματάει εκεί, αλλά συνεχίζει λέγοντας μας να έχουμε θάρρος, γιατί αυτός νίκησε τον κόσμο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά αυτός που νίκησε τον κόσμο, ο Ιησούς Χριστός ο Κύριος, είναι και μέσα μας τώρα. Πράγματι στην προς Κολοσσαείς 1:27 διαβάζουμε:
  Κολοσσαείς 1:27
"στους οποίους ο Θεός θέλησε να φανερώσει ποιος είναι ο πλούτος της δόξας του μυστηρίου τούτου στα έθνη, που είναι Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΑΣ, η ελπίδα της δόξας"
  Επίσης η προς Κορινθίους Β 13:5 αναφέρει υπό μορφή ερώτησης:
"δεν γνωρίζετε ότι ο Χριστός είναι μέσα σας;"
  Ο Χριστός, εκείνος που νίκησε τον κόσμο, είναι μέσα σου τώρα. Και όπως η Ιωάννου Α 4:4 λέει:
  Ιωάννου Α 4:4
"Εσείς, παιδάκια, είστε από τον Θεό και τους έχετε νικήσει· επειδή, αυτός που είναι μέσα σε σας είναι μεγαλύτερος, παρά αυτός που είναι μέσα στον κόσμο."
  Μεγαλύτερος είναι αυτός που είναι μέσα σου από εκείνον που είναι στον κόσμο: τον διάβολο. Βεβαίως, θα υπάρξει διωγμός και θλίψη. Το λέει άλλωστε ξεκάθαρα ο Λόγος. Εντούτοις δεν θα σταματήσει εκεί καθώς πέρα από τον διωγμό θα υπάρξει επίσης και ελευθέρωση από τον Κύριο. Όπως ο Παύλος αναφέρει στην προς Τιμόθεο Β 3:10-12, δίνοντας την προσωπική του μαρτυρία:
  Προς Τιμόθεο Β 3:10-12
"Εσύ, όμως, παρακολούθησες την διδασκαλία μου, τη διαγωγή, την πρόθεση, την πίστη, τη μακροθυμία, την αγάπη, την υπομονή, τους διωγμούς, τα παθήματα, που μου συνέβησαν στην Αντιόχεια, στο Ικόνιο, στα Λύστρα, ποιους διωγμούς υπέφερα· και απ’ όλα ο Κύριος με ελευθέρωσε. Και, μάλιστα, όλοι όσοι θέλουν να ζουν ευσεβώς, εν Χριστώ Ιησού, θα διωχθούν."
     Ποιος το λέει ότι επειδή είμαστε Χριστιανοί δεν θα υπάρχει διωγμός; Σίγουρα όχι ο Λόγος του Θεού, αφού εδώ το γράφει μπροστά στα μάτια μας: "Όλοι όσοι θέλουν να ζουν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού, θα διωχθούν". Όποιος λοιπόν διώκεται ας μην αισθάνεται μίζερος γιατί διωγμός γίνεται προς εκείνους που περπατάν με τον Θεό και θέλουν να ζήσουν ευσεβώς μέσα στον Χριστό Ιησού. Πιθανόν βέβαια κάποιος να πει: "και τι θα γίνει, μόνο διωγμούς θα έχω;" Όχι βέβαια. Ο Παύλος υπόφερε πολύ θλίψη και πολλούς διωγμούς, αλλά όπως ο ίδιος λέει: "ΑΠ’ ΟΛΑ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕ Ο ΚΥΡΙΟΣ". Πέρα από τον διωγμό υπάρχει η ελευθέρωση του Κυρίου. Και όπως ξανά μαρτυρεί ο ίδιος λίγους στίχους αργότερα, στην προς Τιμόθεο Β 4:16-18:
  Προς Τιμόθεο Β 4:16-18
"Κατά την πρώτη μου απολογία δεν μου παραστάθηκε κανένας, αλλά με εγκατέλειψαν όλοι. (είθε να μη τους λογαριαστεί)· όμως, μου παραστάθηκε ο Κύριος, και με ενδυνάμωσε, για να διακηρυχτεί διαμέσου εμού πλήρως το κήρυγμα, και όλα τα έθνη να ακούσουν· και ελευθερώθηκα από το στόμα του λιονταριού. Και ο Κύριος θα με ελευθερώσει από κάθε πονηρό έργο, και θα με διασώσει για την επουράνια βασιλεία του· στον οποίο ας είναι δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν."
  Το φυσικό είναι όλοι της οικογένειας, της εκκλησίας του Θεού, (Γι’ αυτούς μιλάει ο Παύλος εδώ. Ο κόσμος δεν ήταν ποτέ μαζί του για να τον εγκαταλείψει) να σου παραστέκονται και εσύ να παραστέκεσαι σε όλους. Δυστυχώς όμως όπως δείχνει και ο Λόγος εδώ, αυτό μπορεί να μην συμβαίνει, καθώς εξαρτάται από το κατά πόσο το κάθε μέλος της οικογενείας περπατάει με το πνεύμα (την νέα μας φύση) ή την σάρκα (την παλιά μας φύση). Στην περίπτωση μας ΚΑΝΕΝΑΣ δεν στάθηκε με τον Παύλο. Όλοι τον εγκαταλείψανε. Ένας άνθρωπος που είχε κοπιάσει τόσο σκληρά, με τόση συνέπεια για τον Θεό υπηρετώντας τους ανθρώπους Του, ενθαρρύνοντας τους και κάνοντας γνωστό σ’ αυτούς το Λόγο του Θεού, εγκαταλείφθηκε απ’ όλους εκτός ΑΠΟ ΕΝΑΝ: ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ, που ήταν και ο μόνος που του παραστάθηκε. Αυτός είναι και ο μόνος που εγγυημένα θα πρέπει να προσδοκούμε να μας παρασταθεί πιστά. Άλλωστε το υπόσχεται στην προς Εβραίους 13:5-6:
  Προς Εβραίους 13:5-6
"Αυτός είπε :"Δεν θα σε αφήσω ούτε θα σε εγκαταλείψω" ώστε εμείς, παίρνοντας θάρρος, να λέμε: "Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ, τι θα μου κάνει άνθρωπος"
    Όλοι οι άλλοι μπορεί να σε εγκαταλείψουν. Όλοι μπορεί να σ’ αφήσουν. Εντούτοις ο Κύριος ΔΕΝ πρόκειται να σ’ αφήσει ΠΟΤΕ αλλά θα σ’ ελευθερώνει καθώς στέκεσαι γι’ Αυτόν. Όπως ο Παύλος με τόλμη και πεποίθηση λέει: "Και ο Κύριος θα με ελευθερώσει από κάθε πονηρό έργο, και θα με διασώσει για την επουράνια βασιλεία του". Επίσης όπως διαβάζουμε στην προς Ρωμαίους 8:35-36:
  Προς Ρωμαίους 8:35-36
"Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Χριστού; Θλίψη ή στενοχώρια ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότητα ή κίνδυνος ή μάχαιρα; (Καθώς είναι γραμμένο: "Ότι για χάρη σου θανατωνόμαστε όλη την ημέρα· λογαριαστήκαμε σαν πρόβατα για σφαγή"). Σ’ όλα αυτά, όμως υπερνικούμε, διαμέσου εκείνου που μας αγάπησε."
  Μήπως η τελευταία φράση του παραπάνω αποσπάσματος σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει θλίψη; ΟΧΙ, αυτό που λέει είναι ότι ΣΤΗΝ ΘΛΙΨΗ θα είμαστε περισσότερο από νικητές δηλαδή υπερνικητές. Το ίδιο επίσης και με τα άλλα: πείνα, γυμνότητα, διωγμό, μαχαίρι κτλ. Ποιος το λέει ότι όλα αυτά δεν θα μας συμβούν επειδή είμαστε Χριστιανοί; Σίγουρα όχι ο Λόγος. Γιατί αυτό που ο Λόγος λέει είναι ότι "Σ’ όλα αυτά [το οποίο σημαίνει ότι μπορεί να τα βρούμε στον δρόμο μας] θα είμαστε υπερνικητές διαμέσου εκείνου που μας αγάπησε.
     Για να κλείσουμε λοιπόν: υπάρχει ένας πνευματικός αγώνας και μια μάχη που έχουμε να δώσουμε. Σ’ αυτήν την μάχη δεν είμαστε απροστάτευτοι αλλά έχουμε την πανοπλία του Θεού, τα πνευματικά όπλα του Θεού, τα μόνα κατάλληλα γι’ αυτήν την μάχη. Επίσης έχουμε τον Θεό μας, που είναι μεγαλύτερος από κάθε άλλον και είναι ένας Θεός ειδικευμένος στο να ελευθερώνει και να μας βγάζει από παγίδες και πειρασμούς. Αν ο άρχοντας του κόσμου τούτου εγείρει διωγμό εναντίον μας ας μην απορήσουμε. Είναι φυσικότατο και σημαίνει ότι το βασίλειο του έχει προβλήματα μαζί μας. Ας σταθούμε λοιπόν στις δυσκολίες πιστοί στον Θεό γιατί όπως η Πέτρου Β 2:9 λέει: "ΞΕΡΕΙ ο Κύριος να ελευθερώνει από τον πειρασμό τους ευσεβείς[5]".
  Τάσος Κιουλάχογλου
Δημοσίευση σχολίου
Η δύναμη Του Αγίου Πνεύματος μέσα στην ιστορία
Πήγαινε!

Eπέστρεψε στο Χριστό

Φυλαχτείτε από ένα σοβαρό σύνδρομο....

Που είναι οι άνδρες?

Τρέξε για τη ζωή σου!

Ξύπνα εκκλησία!

Προσευχηθείτε για τη δύναμη του Θεού

Υπάρχει Ένας Άλλος Κόσμος

Zώντας την αγάπη

Ξύπνα εκκλησία και αγρύπνησε στην προσευχή!